Love królowe

Kinga Arpadówna

Kinga Arpadówna
Okres panowania: 1247-1279

Kinga Arpadówna

Święta Kinga, Kunegunda, urodzona jako węgierska królewna, wywodziła się możnego rodu Arpadów.  Przyszła na świat 5 marca 1234 r. w Ostrzyhomiu. Tytułowana była księżną krakowską i sandomierską. Mężem Kingi był Bolesław V Wstydliwy. Została uznana świętą Kościoła katolickiego. 


Portret Kingi autorstwa Anny Kaszuby-Dębskiej 

Przyszła władczyni urodziła się jako trzecia córka w rodzinie Beli IV, węgierskiego króla oraz Marii Laskariny, córki cesarza bizantyjskiego Teodora I Laskarisa. Dziewczynka miała dwóch braci i pięć sióstr, między innymi świętą Małgorzatę Węgierską oraz błogosławioną Jolentę, która została żoną Bolesława Pobożnego. Rodzeństwo wychowywane było w wierze chrześcijańskiej oraz odebrało solidne, jak na ówczesne czasy, wykształcenie. Dzieci uczyły się czytać, pisać oraz mówić nie tylko językiem ojczystym, ale także najważniejszymi językami ówczesnej Europy. 


Podobizna Świętej Kingi według Jana Matejki

Pięcioletnia Kinga w 1239 roku przyjechała do Polski. Tam, w Wojniczu odbyły się jej zaręczyny z Bolesławem V Wstydliwym. Ślub odbył się kilka lat późnej, w jego dniu Kinga miała 12 lat. Księżniczka przywiozła do kraju pokaźny posag. W tradycyjnych przekazach przetrwała informacja o tym, że dziewczyna przekazała białe złoto. Sól, bo o ten minerał chodzi, zaczął być wydobywany w kopalniach w Bochni i Wieliczce, do których Kinga sprowadziła górników. Źródła historyczne podają, że pierwsze złoża soli odkryto w Bochni w 1251 roku.


Odkrycie żup solnych w Bochni przez św. Kingę


Kinga zamieszkała w Sandomierzu, gdzie opiekowali się nią Grzymisława i pedagog Mikuła. Po pewnym czasie przeniosła się do Krakowa. Przez jakiś czas przebywała też na Morawach i na Węgrzech. Przyczyną czasowego powrotu do ojczyzny były najazdy Tatarów. W 1243, kiedy najeźdźcy wycofali się z Polski, małżeństwo wróciło do Krakowa. Miasto okazało się być tak zniszczone, że nie posiadało odpowiednich warunków do zamieszkania królewskiej pary. Kinga wraz z Bolesławem zamieszkali w Nowym Korczynie, na terenie dzisiejszego województwa świetokrzyskiego. Kinga zwierzyła się swojemu mężowi, że pragnie całe życie zachować czystość. Bolesław przystał na to, stąd też jego przydomek Wstydliwy. Para ślubowała wytrwanie w postanowieniu przed biskupem krakowskim Prandotą. Kinga podjęła decyzje o wstąpieniu do III Zakonu św. Franciszka. Tym samym została tercjarką.


Dokument księżnej Kingi dotyczący powołania sołtysa dla wsi Starego Sącza


Cały czas wspierała jednak swojego męża w walce o odbudowę księstwa krakowskiego i sandomierskiego po najazdach Tatarów. Jej bogaty posag pozwolił na sfinansowanie odbudowy. Jego część przekazana została na klasztory benedyktynów, cystersów i franciszkanów oraz katedrę krakowską. Kinga hojnie obdarowywała liczne kościoły. Do Polski, dzięki jej staraniom sprowadziły się siostry norbertanki. W podziękowaniu za wsparcie finansowe, otrzymała od swojego męża Ziemię Sądecką.
Bolesław Wstydliwy wraz z małżonką i biskupem Prandotą, przygotowali i wysłali poselstwo do papieża, z prośbą o uznanie świętości Stanisława ze Szczeopanowa.
Kiedy 7 grudnia 1279 r. zmarł Władysław, Kinga wstąpiła do zakonu klarysek. Księżna przeniosła się do ufundowanego przez siebie zakonu w Nowym Sączu. Wcześniej do zakonu klarysek w Zawichoście wstąpiła ciotka Kingi, błogosławiona Salomea, stąd znała ona regułę i zasady obowiązujące siostry. 24 kwietnia 1289 r. Kinga złożyła śluby.

 

Okres panowania: 1247-1279

Galeria zdjęć - Kinga Arpadówna

Fundacja Burza Mózgów

ul. Felicjanek 10, 31-104 Kraków,
NIP 676 248 38 62,
KRS 0000539864

Dołącz do nas!

Pozostań z nami w kontakcie. Przeczytaj jak przetwarzamy i chronimy Twoje dane.